Wifi in een huis met dikke muren en vloerverwarming
Beton en metaal winnen altijd. Je moet er dus omheen werken, niet doorheen.
· 2 minuten lezen
Jaren-dertig woningen met dubbele bakstenen muren, nieuwbouw met gewapend beton en vloerverwarming: het zijn de lastigste huizen voor draadloos.
Wat er gebeurt
Metaal reflecteert radiogolven, beton dempt ze fors, en de wapening in een vloer met verwarmingsslangen werkt als een kooi. Een verdieping erbij kan zomaar 20 dB kosten — dat is een factor honderd aan vermogen.
De verkeerde reflex
Een krachtiger router kopen. Het zendvermogen is wettelijk begrensd, en het probleem is meestal de weg terug: jouw telefoon moet ook naar de router zenden, en die heeft een kleine antenne en weinig vermogen.
De juiste aanpak
Eén accesspoint per verdieping, verbonden met kabel. Zoek naar bestaande verticale doorgangen: leidingschachten, de trap, de meterkast, een oud coaxkanaal. Eén kabel per verdieping is genoeg.
Als kabel echt niet kan
Coax die er al ligt kan met MoCA-adapters een snelle verbinding leveren. Powerline werkt in een huis met één groep en korte lijnen redelijk, maar zelden goed over verdiepingen heen. Draadloze mesh-nodes plaatsen: zorg dat elke node zijn buurman op minstens -60 dBm hoort, anders halveert de snelheid twee keer.
Realistische verwachting
In zulke huizen bestaat "overal vol bereik met één router" niet. Accepteer dat, plan drie punten, en je hebt een netwerk dat beter werkt dan het duurste apparaat in de winkel.